مقدمه
در عصر حاضر، به دلیل محدودیت برداشت آبزیان از دریاها و اقیانوس‌ها، آبزی پروری در آب هاي داخلي مورد توجه ویژه اكثر كشورها قرار گرفته است. همچنين جامعه جهانی، از بعد دیگری نیز به اهمیت تولید و مصرف آبزیان پی برده است، و آن «موضوع کیفیت مناسب و ارزش غذايي گوشت ماهی نسبت به سایر فرآورده های غذایی» است.
ظرفيت هاي منابع آبی موجود در ایران – از جمله استان خراسان رضوی- زمینه مناسبی برای توسعه پروش ماهی به وجود آورده است. ۱۰.۹۲۰ حلقه چاه کشاورزی، ۶.۲۸۴ رشته قنات و ۱.۶۹۵ چشمه در بخش كشاورزي استان خراسان رضوی با تخليه ۴/۸ متر مكعب، نشان دهنده استعداد استان، برای پرورش ماهی است. نتایج «طرح شناسایی منابع آبی استان» نشان می دهد که بخش عمده اي از آب هاي بخش کشاورزی، برای پرورش ماهی مناسب اند.
نكته مهم وقابل تامل آن است كه پرورش ماهی در اين منابع به صورت دو منظوره بوده و هيچ گونه مصرف آبی را به همراه ندارد. اساساً پرورش ماهی، يک روش برای بهره وری بیشتر از منابع آب به شمار می رود.
مزايای پرورش ماهی دراستخرهای ذخیره بخش كشاورزی
پرورش ماهی در اين استخرها، موجب می شود آب خروجی از استخر، غنی شده و املاح مورد نياز گیاه را، به صورت محلول، از طريق آوندها به گیاه برساند.
نتيجه اين اقدام، افزايش توليد محصولات كشاورزی – با كيفيت بهتر- خواهد بود. اين موضوع، در مورد چند نوع محصول گياهی نظير؛ يونجه ، برنج وچغندر قند آزمايش شده، كه جواب تمام آن ها، مثبت بوده است.
از سوی ديگر، پرورش ماهی دراستخرهای ذخيره، ميزان مصرف كود را تا حدودی كاهش می دهد كه از نظر زيست محيطی نيز نكته ای قابل توجه است.
همچنين، پرورش ماهی براي كشاورز سود اقتصادی به همراه داشته و می تواند بسياری از هزينه های جنبی او را به آسانی جبران كند. حدوداً به ازای هر كيلوگرم توليد ماهی، ۱۵۰۰ تومان سود، عايد كشاورز می شود.
مزيت مهم ديگر، توليد و ورود گوشت ماهی – به عنوان غذای سلامتی- در سبد غذایی خانوار روستایی و شهری است. امروزه، مصرف سرانه آبزيان، يكی از شاخص های مهم جهانی در توسعه كشورها به شمار می رود.
مزایای اقتصادی پرورش ماهی در استخرهای ذخیره آب کشاورزی
- افزایش بهره وری منابع آبی
- تولید گوشت ماهی به عنوان غذای سلامتی
- ایجاد اشتغال، کمک به اقتصاد خانوار وکشور
- بهبود تولیدات زراعی و باغی از طریق غنی شدن آب کشاورزی
مزايای پرورش ماهی دراستخرهای ذخیره بخش كشاورزی
پرورش ماهی در اين استخرها، موجب می شود آب خروجی از استخر، غنی شده و املاح مورد نياز گیاه را، به صورت محلول، از طريق آوندها به گیاه برساند.
نتيجه اين اقدام، افزايش توليد محصولات كشاورزی – با كيفيت بهتر- خواهد بود. اين موضوع، در مورد چند نوع محصول گياهی نظير؛ يونجه ، برنج وچغندر قند آزمايش شده، كه جواب تمام آن ها، مثبت بوده است.
از سوی ديگر، پرورش ماهی دراستخرهای ذخيره، ميزان مصرف كود را تا حدودی كاهش می دهد كه از نظر زيست محيطی نيز نكته ای قابل توجه است.
همچنين، پرورش ماهی براي كشاورز سود اقتصادی به همراه داشته و می تواند بسياری از هزينه های جنبی او را به آسانی جبران كند.
مزيت مهم ديگر، توليد و ورود گوشت ماهی – به عنوان غذای سلامتی- در سبد غذایی خانوار روستایی و شهری است. امروزه، مصرف سرانه آبزيان، يكی از شاخص های مهم جهانی در توسعه كشورها به شمار می رود.